Dossier Zeebeving Zuidoost-AZIË
wnf helpt tsunami-gebieden herstellen
Buffers
Natuurlijke ecosystemen zoals koraalriffen en mangrovebossen kunnen levens redden. Ze vormen natuurlijke barrières die bij natuurrampen zoals orkanen en vloedgolven de schade aan de kust beperken. Ook bij deze tsunami zijn gebieden met gezonde mangrovebossen en koraalriffen, zoals de Malediven, minder hard getroffen dan plekken waar de natuur plaats heeft gemaakt voor garnalenkwekerijen of strandhotels.
Preventie
Veel kustbos is in het verleden gekapt om de grond te gebruiken voor toerisme, (rijst)landbouw of viskwekerijen. Veel koraal in Zuid-Azië was al aangetast door de opwarming van de aarde, watervervuiling of dynamietvisserij. Als we natuurbuffers zoals mangrovebossen en koraalriffen intact houden is dat veiliger voor de kustbewoners. Bovendien, ongerepte natuur (legstranden van zeeschildpadden, koraal, walvissen) trekt toeristen en is daarmee een duurzame inkomstenbron.
Koraalriffen en mangrovebossen hebben een kraamkamerfunctie voor vis en zijn door de tsunami op diverse plaatsen beschadigd. Daardoor kan de visstand plaatselijk teruglopen. Verantwoord visserijbeheer is, naast het leveren van nieuwe boten en netten, essentieel om de visstand op peil te houden. Voor de getroffen vissersdorpen is dat van levensbelang.
Met 5 miljoen daklozen is de behoefte aan bouwmateriaal groot. Als dat leidt tot ongecontroleerde kap in bossen vlakbij de getroffen kustgebieden dreigt er gevaar voor erosie, landverschuivingen en ongewenste natuurvernietiging. Het Wereld Natuur Fonds dringt er op aan de kustbevolking te helpen met zoveel mogelijk duurzaam geproduceerd hout en andere bouwmaterialen.
Het Wereld Natuur Fonds is nog steeds bezig met het bijstaan van getroffen families. Zo dient ons kantoor in Atjeh als basis voor noodhulp aan kinderen. Tegelijkertijd wordt gewerkt aan een goede analyse van de schade aan de natuur, zowel op het land als onder water. Ook maken wij plannen om regeringen en hulporganisaties te helpen met een zo natuurlijk mogelijke wederopbouw van de kust. Dat is goed voor de veiligheid, voor de visstand en de vissers en voor duurzame inkomsten uit toerisme. De regeringen van Indonesië en Thailand hebben al aangegeven te willen werken aan veiliger kustbeheer met groene bufferzones.
