Dossier jachttoerisme

Mensen zijn van oorsprong jagers. Maar heden ten dage hoeven de meesten van ons niet meer op jacht om aan eten te komen. Vlees en gevogelte liggen in handzame porties in het schap van de supermarkten en we staan er eigenlijk niet eens meer bij stil hoe het daar terecht is gekomen.
Jacht voor consumptie in rurale gebieden in niet-westerse landen komt over de hele wereld voor. Maar ook in westerse landen, zoals Nederland, is jacht niet geheel verdwenen. Het onderwerp zorgt vaak voor conflicterende meningen en roept vaak - terecht - hevige emoties op.

Het Wereld Natuur Fonds (WNF) stelt zich ten doel om de verscheidenheid aan planten- en diersoorten op aarde te beschermen. Het is dan ook niet verwonderlijk dat ook natuurbeschermers vaak grote moeite hebben met jacht. Streven naar bescherming van soorten lijkt onverenigbaar te zijn met jacht.
Toch kan er sprake zijn van bijzondere omstandigheden waarbij jacht voor WNF – onder strenge voorwaarden - aanvaardbaar is als middel om winst voor de natuur te boeken. Een waar dilemma. Zeker, als het om jachttoerisme gaat.